ارتباط تیپ شخصیت D و بیماری قلبی

پزشکان، از زمانهای قدیم، نقش عوامل روانی را در بیماری های روانی-جسمی بررسی می کردند. از جمله بقراط و جالینوس، هر دو به مقوله ی تیپ شناسی نظر داشته و مزاج انسان را به 4 دسته ی بلغمی، صفراوی، دموی وسوداوی تقسیم کردند (آزاد، 1372). تلاش¬های روان¬شناسان در زمینه¬ی تیپ¬شناسی به شکل علمی با فعالیت¬های کرچمر و شلدون پیگیری شد. این دو دانشمند معتقد بودند که بین ویژگی¬های روانی و جسمی رابطه وجود دارد (کریمی، 1374). یکی از انواع تیپ های شخصیتی که در سال¬های اخیر، توجه زیادی را به خود جلب نموده است، تیپ شخصیتی D است (لیم و همکاران ، 2011). که در دهه¬ی گذشته تأثیر آن بر نتایج کلینیکی و روان¬شناختی گسترش یافته ¬است (ملز و دنولت ، 2010). تیپ شخصیتی D به¬عنوان یک تیپ شخصیتی آشفته تعریف می¬شود که شامل دو رویداد همزمان عاطفه¬ی منفی (تمایل به تجربه¬ی هیجان منفی) و بازداری اجتماعی (تمایل به بازداری از خودابرازی در تعاملات اجتماعی) است (دنولت، 1998، به نقل از لاندن ، 2008). افراد تیپ D که هیجان¬های خود را در تعاملات اجتماعی بازداری می¬کنند، ممکن است در ظاهر، ساکت و آرام به¬نظر برسند، اما هنگام قرارگرفتن در موقعیت¬های گروهی، احساس تنش و ناامنی می¬کنند. این افراد از وضعیت موجود شکایتی ندارند (دنولت، 2005). این تیپ شخصیتی، مستقل از عوامل دیگر، پیش¬بینی¬کننده¬ی معنی¬دار حوادث فلبی، مرگ قلبی، سرطان، علایم خستگی حیاتی و عاطفه¬ی افسرده¬وار و… می¬باشد (دنولت، 2000).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *