آزمون لذت و خوشکامی

مقیاس خوشکامی اسنیت-همیلتون

مقیاس بالینی و پرسشنامه روانشناسی

مقیاس خوشکامی (شادکامی) اسنیت-همیلتون به عنوانی ابزاری کارآمد معرفی شده است بسیاری از مؤلفان معتقد بوده اند که عدم توانائی برای لذت بردن(ناخوشکامی) یک خصلت شخصیتی دائمی است که قبل از ابتلاء به اسکیزوفرنیا در بیمار وجود داشته است. اما نقش ناخوشکامی آن زمان پر رنگتر شد که بعنوان علامت اصلی افسردگی در طبقه بندیهای جدید تشخیصی مطرح گردید. اسنیت ، همیلتون و همکاران (1995) کوشیدند تا با اجتناب از مشکلات مقیاسهای ناخوشکامی قبلی (از جمله طولانی بودن و وقت گیر بودن آنها) ، نسخه جدیدی از این مقیاس را تولید نمایند که هم در کار بالینی و هم در پژوهش کارائی داشته باشد. مقیاس ابداع شده آنها ضمن کوتاه بودن، ساده تر بود و احتمال کمتری وجود داشت که تحت تأثیر طبقه اجتماعی، سن، جنسیت و فرهنگ قرار گیرد. این نسخه براحتی قابل ترجمه به زبانهای دیگر است. مقیاس خوشکامی (شادکامی) اسنیت-همیلتون دارای روایی و پایایی قابل قبولی است

ترجمه و انطباق این آزمون توسط حسین کاویانی و همکاران صورت گرفته و مطالعات مقدماتی در مرکز مطالعات شناخت و رفتار، بیمارستان روزبه حاکی از روائی و اعتبار نسبی این مقیاس است.

مقیاس خوشکامی اسنیت- همیلتون دارای 14 عبارت است. پاسخگو با خواندن هر عبارت به یکی از چهار گزینه مقابل آن که میزان موافقت یا مخالفت وی را با آن عبارت نشان می دهد، پاسخ خواهد داد.

تعداد صفحات:3 صفحه
پایایی و روایی: درد
فایل:pdf
60,000 ریال – خرید