ارتباط تیپ شخصیت D و بیماری قلبی

پزشکان، از زمانهای قدیم، نقش عوامل روانی را در بیماری های روانی-جسمی بررسی می کردند. از جمله بقراط و جالینوس، هر دو به مقوله ی تیپ شناسی نظر داشته و مزاج انسان را به 4 دسته ی بلغمی، صفراوی، دموی وسوداوی تقسیم کردند (آزاد، 1372). تلاش¬های روان¬شناسان در زمینه¬ی تیپ¬شناسی به شکل علمی با فعالیت¬های کرچمر و شلدون پیگیری شد. این دو دانشمند معتقد بودند که بین ویژگی¬های روانی و جسمی رابطه وجود دارد (کریمی، 1374). یکی از انواع تیپ های شخصیتی که در سال¬های اخیر، توجه زیادی را به خود جلب نموده است، تیپ شخصیتی D است (لیم و همکاران ، 2011). که در دهه¬ی گذشته تأثیر آن بر نتایج کلینیکی و روان¬شناختی گسترش یافته ¬است (ملز و دنولت ، 2010). تیپ شخصیتی D به¬عنوان یک تیپ شخصیتی آشفته تعریف می¬شود که شامل دو رویداد همزمان عاطفه¬ی منفی (تمایل به تجربه¬ی هیجان منفی) و بازداری اجتماعی (تمایل به بازداری از خودابرازی در تعاملات اجتماعی) است (دنولت، 1998، به نقل از لاندن ، 2008). افراد تیپ D که هیجان¬های خود را در تعاملات اجتماعی بازداری می¬کنند، ممکن است در ظاهر، ساکت و آرام به¬نظر برسند، اما هنگام قرارگرفتن در موقعیت¬های گروهی، احساس تنش و ناامنی می¬کنند. این افراد از وضعیت موجود شکایتی ندارند (دنولت، 2005). این تیپ شخصیتی، مستقل از عوامل دیگر، پیش¬بینی¬کننده¬ی معنی¬دار حوادث فلبی، مرگ قلبی، سرطان، علایم خستگی حیاتی و عاطفه¬ی افسرده¬وار و… می¬باشد (دنولت، 2000).

اختلال دلیریوم (اختلال هوشیاری همراه با کاهش تمرکز )

اختلال دلیریوم بایدها و نباید های این اختلال

اختلال دلیریوم (اختلال هوشیاری همراه با کاهش تمرکز) در راهنمای تشخیصی اختلالات روانپزشکی این گونه تعریف شده است:
اختلال هوشیاری همراه با کاهش تمرکز،حفظ یا تغییر توجه تغییر شناختی و یا بروز اختلال ادراک که دمانس تثبیت شده قبلی یا در حال تکوین توضیح بهتری برای آن نباشد.

علل بوجود آمدن دلیریوم:اختلال دلیریوم(اختلال هوشیاری همراه با کاهش تمرکز )

žسن بالای شصت سال

žآسیب یا بیماری مغزی

žسابقه جراحی قلب

žسوختگی شدید

žمسمومیت یا ترک مواد

žسندروم نقص ایمنی اکتسابی

žعوامل تسهیل کننده بیماری:

žاسترس های روانی اجتماعی

žمحرومیت از خواب

žمحرومیت حسی

žتحریک حسی بیش از حد

žعدم تحرک

وضعیت روانی در دلیریوم:

žحالت سردرگم داشته

žبی قرار در اطراف قدم می زند

žدر طول روز چرت بزندوخواب آلود بنظر برسد و در طول شب کاملا هشیار و بی قرار باشد

žیا اشیا نامرئی همچون حشرات روی پوست و یا جانوران کف اتاق را دستکاری می کند.

žممکن است با گوشه ی تاریکی از اتاق خویش گستاخانه سخن بگوید

درمان اصلی نشانه های دلریوم شامل استفاده از درمان های دارویی از جمله داروهای ضد روان پریشی، بنزودیازپین ها، و سایر داروهای آرامبخش می شود. بطور کلی بیماران به دوزهای روزانه داروهای ضدروان پریشی برابر با 0.5 تا 5 میلی گرم در روز هالوپریدول پاسخ مثبت می دهند. جهت اجتناب از عوارض جانبی اکستراپیرامیدال، درمانگران می بایست کمترین دوز موثر را بکار برند. داروهای آنتی کلینرژیک می توانند دلریوم را شدیدتر کنند. هنگام وجود دلریوم بیش فعال، می توان بنزودیازپین ها را همراه با داروهای ضد روان پریشی مصرف کرد. در اینگونه مواقع، بهتر است از بنزودیازپین های کوتاه اثراستفاده شود. بنزو دیازپین هایی که بصورت مکرر به تنهایی بکار برده می شوند منجر به واکنش های متناقضی در بیماران مبتلا به دلریوم و آسیب اساسی به سیستم عصبی مرکزی خواهند شد.

هالوپریدول داروی ضد روان پریشی است که احتمالا بیشترین استفاده را داشته و برای درمان دلریوم همراه با بی قراری در محیط بیمارستانی مطالعه شده است. اثرات آن بر فشار خون، فشار شریان ریوی، ضربان قلب، و تنفس ها ملایم تر از اثرات بنزودیازپین ها است و به همین دلیل گزینه مناسبی برای بیمارانی است که دچار اختلال در عملکرد قلبی تنفسی هستند. اگرچه هالوپریدول را می توان بصورت خوراکی یا تزریقی استفاده کرد، اما دلریوم حاد با بی قراری مفرط با تزریق دارو بهتر معالجه می شود. در این مورد، تزریق وریدی به تزریق عضلانی ارجحیت دارد. دوز اولیه هالوپریدول از 0.5 تا 2 میلی گرم متغیر است.

پانیک (اختلال وحشتزدگی،حمله و ترس)

اختلال حمله وحشت زدگی(panic attack)

پانیک (اختلال وحشتزدگی،حمله و ترس) نوعی بیماری روانی از گروه اختلالات اضطرابی است که با هجوم ناگهانیِ وحشت به بیمار و ترس شخص از وقوع مجدد آن‌ها مشخص می‌شود. این حملات که معمولاً بیش از چند دقیقه طول نمی‌کشند، با علایمی چون تپش قلب، عرق کردن، احساس تنگی نفس و فشردگی در قفسهٔ سینه، لرزش، احساس ازدست‌دادن تعادل یا گیجی همراه است. این علایم آنقدر گسترده هستند که افراد فکر می‌کنند دچار سکتهٔ قلبی شده‌اند و می‌ترسند که بمیرند. معمولا این اتفاق برای اکثر افراد چند مرتبه در طول زندگیشان رخ می‌دهد ولی دلیلی بر اینکه آن افراد مبتلا به این بیماری هستند نیست. در صورتی که تعداد این مراتب زیاد شد زمانی است که شما باید برای تست ابتلا به این اختلال نزد روانشناس بروید این حملات به صورت بسیار اتفاقی و طوری رخ می‌دهند که عامل تحریک‌کنندهٔ اصلی مشخص نیست. افراد مبتلا به این نوع اضطراب اغلب جوان هستند. مبتلایان به اختلال حمله پانیک(اختلال وحشتزدگی،حمله و ترس) اغلب حمله های وحشت زدگی با زمینه موقعیتی نیز دارند. (یعنی، این حمله ها بیشتر احتمال دارد که با قرار گرفتن در معرض یک عامل راه انداز موقعیتی ظاهر شوند، اما همیشه با آن همراه نیستند). حمله های وحشت زدگی وابسته به موقعیت (یعنی، آنهایی که تقریبا همیشه و بلافاصله با قرار گرفتن در معرض یک عامل راه انداز موقعیتی ظاهر می شوند) می توانند روی دهند اما شیوع کمتری دارند. فراوانی و شدت حمله های وحشت زدگی بسیار متغیر است. برای نمونه، برخی افراد حمله های مکرر متوسطی دارند (برای مثال، یک بار در هفته) که به طور منظم ماهها روی می دهند. سایرین بروز کوتاه مدت حمله های بیشتری را گزارش می کنند (برای مثال، هرروز به مدت یک هفته) که با فواصل چندهفته یا چند ماه بدون رخداد حمله ها یا رخداد کمتر آنها (برای مثال، دوبار در هر ماه) به مدت چند سال از هم جدا می شوند. حمله های با نشانه محدود. یعنی، حمله هایی که با حمله وحشت زدگی «کامل» همانند هستند به استثناء اینکه در آنها ترس یا اضطراب ناگهانی با کمتر از ۴ نشانه از ۱۳ نشانه اضافی همراه است. در مبتلایان به اختلال وحشت زدگی بسیار متداول است. تمیز بین حمله های وحشت زدگی و حمله های با نشانه محدود تا اندازه ای اختیاری است، اما حمله های وحشت زدگی کامل با بیمارگونی بیشتر همراه هستند. اکثر افرادی که حمله های با نشانه محدود دارند در طی سیر این اختلال در زمانی دچار حمله های وحشت زدگی کامل شده اند. افراد مبتلا نگرانیها یا علایم خاصی درباره تلویحات یا پیامدهای ناشی از حمله های وحشت زدگی نشان می دهند. عده ای از این واهمه دارند که این حمله ها دال بر وجود یک بیماری نامعلوم، و تهدیدکننده ( مانند بیماری قلبی، اختلال حمله ای در صرع) باشد.